Τα ψεύδη για τις ανθρωποθυσίες στην Ελληνική Θρησκεία

Γεμάτο το διαδίκτυο από τις βρωμιές των spam των αΧρείων Απολογητών κατά της Ελληνικής Θρησκείας και των προγόνων μας. 

Εμείς παραμένουμε σταθεροί στις διαχρονικές Αξίες της Ελληνικής Θρησκείας και των προγόνων και συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που πρέπει:
ΤΙΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΕ ΛΑΜΠΕΡΟ ΟΙΝΟ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ.
ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΣ-ΑΡΙΣΤΑΙΟΣ

Α. Οι ανθρωποθυσίες στα Ανεμόσπηλια Αρχανών

      Σε ένα άρθρο σε εφημερίδα, του εκπαιδευτικού κ. Β. Δερμιτζάκη (με παρόμοια άρθρα έχει κατακλυστεί το ιντερνέτ), που λέει: «Ανθρωποθυσία στα Ανεμόσπηλια των Αρχανών το 1.700 πκχ.

 Η πρώτη τεκμηριωμένη-αποδεδειγμένη ανθρωποθυσία στη Μινωική Κρήτη», «Και ο Επιμενίδης ο Κρητικός, που κλήθηκε από τους Αθηναίους να καθάρει την πόλη τους από το Κυλώνειο Άγος, προσέφυγε στην ανθρωποθυσία». «Και η θρησκεία μας διδάσκει τις ανθρωποθυσίες βλέπε θυσία Αβραάμ» κ.α. Ωστόσο όλα αυτά είναι ψεύδη, κακοήθειες και απορώ που Έλληνες και μάλιστα εκπαιδευτικοί τα υιοθετούν, αφού δε στηρίζονται ούτε σε αρχαίες πηγές ούτε και σε αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά:

• Σε παραποιήσεις αρχαίων κειμένων, αφού και ο Επιμενίδης δεν προέβηκε σε ανθρωποθυσίες, αλλά σε θυσίες μαύρων και άσπρων προβάτων: «Λαβών πρόβατα μελανά τε και λευκά ήγαγε προς τον Άρειον Πάγον. Κακείθεν είασεν ιέναι οι βούλοιντο, προστάξας τοις ακολούθοις ένθα αν κατακλίνοι αυτών έκαστον, θύειν τω προσήκοντι θεώ· και ούτω λήξαι το κακόν» (Διογένης Λαέρτιος, Επιμενίδης).
• Σε κακοήθη σενάρια, όπως στην προκείμενη περίπτωση του αρχαιολόγου Γ. Σακελλαράκη, γνωστού και από την προσπάθεια που είχε κάνει να μεταφέρει το σπήλαιο γέννησης και ανατροφής του Δία από τη Δίκτη σε άλλο μέρος και διαψεύστηκε.

      Σε δημοσίευμα του κ. Σακελλαράκης στην εφημερίδα «Έθνος» έγραφε: «Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Σακελλαράκης, στα Ανεμόσπηλια γύρω στα 1700 πκχ ξετυλίχτηκε ένα δράμα θανάτου. Ένα ιερό και οι άγριοι σεισμοί που μάστιζαν τη Κρήτη, και μάλιστα είχαν γκρεμίσει τα παλάτια της, ήταν η αιχμή του δόρατος. Ο τοποτηρητής του ιερού, στην προσπάθειά του να εξορκίσει τη θεότητα, αποτολμά την έσχατη πράξη: να θυσιάσει έναν άνθρωπο. Βεβαίως, μάταια. Ένας μετασεισμός προκάλεσε την κατάρρευση της στέγης και των τοίχων του κτηρίου -τέσσερα δωμάτια κι ένας διάδρομος, εμβαδού μόλις 1.375 τ.μ.-, σκεπάζοντας κάτω από το χώμα τον ιερέα, περίπου 37 χρόνων, που βρέθηκε στη στάση του πυγμάχου, ενδεικτική της προσπάθειάς του να αντισταθεί στην πτώση της στέγης, και τους δύο βοηθούς του, μια γυναίκα ηλικίας 28 χρόνων, που βρέθηκε μπρούμυτα, και το τρίτο στέλεχος της ομάδας -το φύλο του παραμένει αδιευκρίνιστο-, που φαίνεται πως κρατούσε ένα αγγείο απ’ εκείνα στα οποία συνέλεγαν το αίμα των θυσιασμένων ζώων. Το χάλκινο όπλο της θυσίας, μια λόγχη 40 εκατοστών, βρέθηκε δίπλα στο θύμα!»
(Εφημερίδα Έθνος 16/10/2009).
      Ο κ. Σακελλαράκης σε άλλα δημοσιεύματά του είχε πει ότι το κτίσμα αυτό ήταν διώροφος ναός, ότι εκεί βρέθηκαν υπολείμματα «ξόανου» που είναι ένδειξη ότι εκεί γίνονταν ανθρωποθυσίες κ.α. Μάλιστα εξ αυτού οι δαιμονιστές σχεδίασαν ένα διώροφο ναό με αγάλματα και σφαγμένους ανθρώπους λέγοντας ότι είναι αναπαράσταση του ναού στα Ανεμόσπηλια!
      Ωστόσο όλα αυτά είναι «ύβρις και ασέβεια προς το Μινωικό κόσμο», όπως χαρακτήρισαν τις απόψεις του οι άλλοι αρχαιολόγοι τότε που τα είπε, αλλά και παιδαριώδη σενάρια, γιατί:

1. Η πραγματικότητα είναι ότι στην περιοχή των Αρχανών (Φουρνί, Ανεμόσπηλια κλπ.), η οποία, ως γνωστόν, απέχει ελάχιστα από την Κνωσό, δεν υπάρχει μόνο το εν λόγω αρχαίο κτίσμα με νεκρούς, αλλά και πάρα πολλά άλλα, ολόκληρη νεκρόπολη με θολωτούς και λαξευτούς τάφους, άρκλες, κοινά μνήματα κλπ., που χρονολογούνται ήδη πριν από το 2400 πκχ.Συνεπώς εδώ δεν έχουμε τίποτε άλλο παρά μόνο ένα αρχαίο τέμενος νεκρόπολης, δηλ. ιερό με βωμό και τάφους, περιφραγμένο για ομορφιά, αλλά και για να μην μπαίνουν τα ζώα και όμοιο με αυτό στην αρχαία Φαινεό, κάποιας επιφανούς οικογένειες, αφού οι άλλοι τάφοι είναι χωρίς ιερό και φαίνονται και πιο φτηνοί στην κατασκευή.
2. Αν εδώ είχαμε θυσία θα έπρεπε να υπάρχει ξίφος και όχι λόγχη, αφού αυτές δε γίνονται με λόγχη, αλλά με κόψιμο του λαιμού για να τρέξει αίμα που συλλέγεται σε αγγείο και μ’ αυτό ραντίζεται ο βωμός, όπως αναφέρεται στις αρχαίες θυσίες, αλλά και φαίνεται στις παραστάσεις τους στα αρχαία αγγεία. Η λόγχη, αν είναι λόγχη, γιατί κι αυτό αμφισβητείται, δεν είναι είδος μαχαιριού, αλλά αρχαίο όπλο με κοντάρι και αιχμηρή ακμή, άρα πιθανόν εδώ να υποδηλώνει αξίωμα του νεκρού ή δολοφονική ενέργεια. Μπορεί να είχε βρεθεί εκεί και από άλλο λόγο, π.χ. σύληση των τάφων.
3. Αν εδώ είχαμε οροφή που έπεσε και σκότωσε αυτούς που ήταν μέσα, ο νεκρός που βλέπουμε στη φωτογραφία δε θα έπρεπε να έχει τα χέρια του ακέραια και σε θέση πυγμάχου και επίσης το σώμα του ακέραιο και τεντωμένο σαν να κοιμάται τον αιώνιο ύπνο, γιατί θα του τα είχαν πλακώσει και τσακίσει η οροφή και οι τοίχοι Για τον ίδιο λόγο όλοι οι νεκροί θα έπρεπε να ήταν σκεπασμένοι κυρίως από πέτρες και δοκάρια και όχι μόνο με χώμα, όπως βλέπουμε στη φωτογραφία.
4. Είναι ψευδές, κοροϊδία, υποβάθμιση νοημοσύνης ότι εδώ έχουμε υπολείμματα ξόανου (ξύλινου αγάλματος), αφού οι φωτογραφίες δείχνουν καθαρά ότι έχουμε απλώς δυο ξύλινα πόδια ή κοινώς καλαπόδια για μπότες και σανδάλια ή και για άλλη χρήση. Αν είχαμε ξόανο, θα έπρεπε τα ξύλινα πόδια να δείχνουν σπάσιμο-αποκοπή στην κνήμη (ενώ δείχνουν καθαρά ότι εκ κατασκευής ήταν μέχρι εκεί) και συνάμα κάπου εκεί να υπήρχαν και τα υπόλοιπα κομμάτια του ξόανου, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Πέραν αυτού και ξόανο να υπήρχε αυτό δε σημαίνει και ότι εδώ γίνονταν ανθρωποθυσίες, γιατί αρχικά όλα τα αγάλματα ήσαν ξύλινα και στα ιερά υπήρχαν ξόανα. Υπενθυμίζεται και ότι ο εφευρέτης τους ήταν ο Δαίδαλος.
5. Είναι ψευδές ότι «άγριοι σεισμοί μάστιζαν» την Κρήτη το 1700 πκχ γκρεμίζοντας παλάτια κλπ., γιατί, αν ήταν αλήθεια, θα υπήρχαν γι’ αυτό αρχαίες αναφορές ή μύθοι, αφού το θέμα αυτό είναι σοβαρό. Τα ερείπια των αρχαίων πόλεων Κρήτης δεν οφείλονται σε σεισμούς αλλά στις κατά καιρούς πυρπολήσεις των κατακτητών Ρωμαίων, Σαρακηνών και Τούρκων. Έπειτα ο σεισμός που λέει ο Μαρινάτος ότι προκάλεσε η έκρηξη του ηφαίστειου της Θήρας και κατέστρεψε την Κρήτη (παρότι και αυτό είναι ψέμα, όπως προκύπτει από την περιγραφή της έκρηξης που διασώζει από παλαιότερους του ο Στράβων, όμως περισσότερα γι’ αυτό βλέπε ) υπολογίζεται ότι έγινε το 1450 πκχ, άρα δε συμπίπτει με την υπολογιζόμενη κατάρρευση του κτιρίου στα Ανεμόσπηλια. Αλλά και αν ακόμη δεχθούμε ότι έγιναν αυτοί οι σεισμοί, το κτίσμα είναι πετρόκτιστο, με πολύ μικρά δωμάτια, χωρίς πόρτες επικοινωνίας στους μεσότοιχους και με πολύ γερούς τοίχους, άρα είναι αδύνατον να έπεσε ακαριαία και έτσι σκότωσε 4 ανθρώπους! Αλλά και αν ακόμη δεχτούμε ότι το κτίριο έπεσε από μετασεισμό και σκότωσε αυτούς που ήταν μέσα, οι επιζώντες θα είχαν βγάλει μετά από εκεί τους νεκρούς, για να τους θάψουν, εκτός και αν δεν έμεινε κανένας ζωντανός στην περιοχή, όμως τότε θα βλέπαμε πλακωμένους νεκρούς και σε άλλα αρχαία κτίρια της Κνωσού κλπ., όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
6. Είναι ψευδές, κοροϊδία, υποβάθμιση νοημοσύνης ότι εδώ είχαμε διώροφο ή με μεγάλα δωμάτια κτίριο που έπεσε από σεισμό, γιατί εδώ δε βλέπουμε να υπάρχουν αφενός κολώνες ή γωνιές στήριξης με πελέκια και αφετέρου τα αντίστοιχα οικοδομικά υλικά πεσμένα στη γη. Άλλωστε, αν είχαμε τέτοια περίπτωση, οι τοίχοι που έμειναν θα φανέρωναν ότι προήλθαν από γκρέμισμα, όμως εδώ δε βλέπουμε κάτι τέτοιο, αλλά απλώς περίφραξη, όπως αυτές στα αρχαία τεμένη.
7. Ανθρωποθυσίες αναφέρονται στην αρχαιότητα: Ιφιγένειας, Πολυξένης, Αβραάμ κ.α., όμως όλες αυτές δεν είναι πραγματικές, αλλά μυθιστορηματικές, για χάρη του θεάτρου και της ηθοπλασίας, αφού σε όλες τις περιπτώσεις αυτοί που τις έκαναν φέρονται να τιμωρούνται με θανατική εκτέλεση ή με αιώνια βασανιστήρια. Υπενθυμίζεται ότι η θυσία του Αβραάμ δεν έγινε, απλά διατάχτηκε για δοκιμασία πίστης, ενώ ο Δίας μετενσάρκωσε το Λυκάονα σε λύκο, επειδή του θυσίασε βρέφος στο Λύκαιον όρος της Αρκαδίας. Επίσης ο Δίας σκότωσε με κεραυνό τον Τάνταλο και στον Άδη τον τοποθέτησε σε μέρος που να βασανίζεται αιώνια, επειδή παράθεσε γεύμα με ανθρώπινο κρέας στη θεά Δήμητρα και άλλους θεούς στη Φρυγία, για να δει αν το καταλάβουν κ.α.

Β. Τάφοι του Δία και Μίνωα

       Ανατρέχοντας στα αρχαία κείμενα βλέπουμε να μιλούν και για τάφο του Δία στην Κρήτη, «οι δ’ αυ Κρήτες ου γενέσθαι παρ’ αυτοίς ουδέ τραφήναι μόνον τον Δία λέγουσιν, αλλά και τάφον αυτού δεικνύουσιν». Κατόπιν αυτού τίθεται το ερώτημα για το πού βρίσκεται ο τάφος του Δία στην Κρήτη; Είναι το όρος Γιούχτας, όπως λέγεται ή ένας από τους τάφους που βρίσκονται εκεί; Η ονομασία του όρους Γιούχτα κατά πολλούς είναι παραποίηση του λατινικού Jupiter= ο Δίας, Το όρος αυτό έχει ανθρωπόμορφη εικόνα, κάτι που εντυπωσιάζει και εξάρει τη φαντασία όσων έρχονται με πλοίο στην Κνωσό - Ηράκλειο.

      Μοιάζει συγκεκριμένα με μεγάλο σε ηλικία άνθρωπο που είναι ξαπλωμένος κατά μήκος της Κρήτης και κοιτάζει τον ουρανό. Προ αυτού πολλοί πιστεύουν ότι αυτό το ανθρωπόμορφο όρος είναι ο Δίας νεκρός, το άγαλμά του και κάπου εκεί κοντά είναι ο τάφος του, το τέμενός του. Να σημειωθεί και ότι η περιοχή εκεί λέγεται «Τεμένους» από παλιά.
      Κατόπιν όλων αυτών το να λέμε ότι το τέμενος στα Ανεμόσπηλια είναι αυτό όπου εκκλησιάζονταν, θάφτηκε κλπ. ο Δίας και ο γιος του ο Μίνωας μαζί με ιερείς ή απόγονούς τους είναι λογικό, η αλήθεια, γιατί αφενός και ιερό και τάφοι υπάρχουν εκεί, το ιερό βρίσκεται πάνω σε όρος που ονομάζεται Δίας, το ιερό φτιάχτηκε επί εποχής Δία και Μίνωα κλπ. κλπ. και αφετέρου τα επιφανή μέλη μιας κοινωνίας θάβονται σε ιερά που δημιουργούνται ειδικά γι’ αυτούς και σε ωραία, υψηλά μέρη. Το να λέμε όμως ότι το εν λόγω τέμενος ήταν ανθρωποσφαγείο ε… είναι εκτός από ψέμα και κακοήθεια, αν όχι ασέβεια γιατί βρίσκεται στην ιδιαίτερη πατρίδα του Δία, του θεού που ήταν αφενός ο προστάτης της φιλοξενίας (ξένιος) και αφετέρου ο τιμωρός αυτών που έκαναν ανθρωποθυσίες, καθώς και αυτών που έτρωγαν ανθρώπινο κρέας (κανιβάλων), όπως είδαμε πιο πριν.

 Γ. Το ψεύδος για ανθρωποθυσίες στα Χανιά - Μινωικοί Νομοί

      Μερικοί, όταν δουν ανθρώπινα οστά σε κάποιο αρχαίο κτίσμα που δεν βρίσκεται σε νεκροταφείο, αμέσως υποθέτουν ότι εδώ γινόταν ανθρωποθυσίες. Αναφέρει π.χ. κάποιος στο ιντερνέτ. «Τα οστά νεαρής γυναίκας, που βρέθηκαν στο Καστέλι Χανίων σε χώρο όπου κατά τη Μινωική εποχή διεξάγονταν θυσίες -δίπλα της εντοπίστηκαν και πολλά οστά ζώων- είναι το εντυπωσιακό εύρημα των ανασκαφών στην περιοχή. Πρόκειται για ανθρωποθυσία; Ο ξεχωριστός τρόπος απόθεσης των οστών της γυναίκας, όμοιος ακριβώς με εκείνον των σφαγίων των ζώων, παραπέμπει ευθέως σε αυτή την έσχατη πράξη θυσίας, η οποία φαίνεται ότι είχε γίνει σε αυτό το σημείο, τελετουργικά, κάπου στον 14ο-13ο αιώνα πκχ Υπάρχει και ένα πρόσθετο αποδεικτικό στοιχείο της ανθρωποθυσίας: η αποκάλυψη και του βωμού. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρωποθυσίας είναι αυτό στα Ανεμόσπηλια Αχαρνών κλπ. κλπ.».
      Ωστόσο όλα αυτά είναι κακόβουλα ψεύδη, αλλά και αχαριστία, γιατί η Μινωική Κρήτη έφερε τον πολιτισμό. Ο Πλάτων («Μίνως, 315») αναφέρει ότι οι Έλληνες δεν θυσιάζουν ανθρώπους, όπως οι Καρχηδόνιοι, γιατί αυτό είναι «ανόσιον» (= μη σύμφωνο με τα όσια και ιερά) της φυλής τους, πλην μόνο οι κάτοικοι της Λυκαίας και οι απόγονοι του Αθάματα, που αυτοί κάνουν όχι όμοιες, αλλά παρόμοιες θυσίες με τους βάρβαρους («επεί αυτίκα ημίν μεν ου νόμος εστίν ανθρώπους θύειν αλλ’ ανόσιον, Καρχηδόνιοι δε θύουσιν ως όσιον ον και νόμιμον αυτοίς»). Συγκεκριμένα ο Πλάτων αναφέρει: «Για παράδειγμα σε μας (τους Έλληνες) δεν υπάρχει νόμος να θυσιάζουμε ανθρώπους, είναι ανόσιο. Αντίθετα οι Καρχηδόνιοι θυσιάζουν, γιατί γι’ αυτούς είναι όσιο και νόμιμο, και μάλιστα κάποιοι από αυτούς θυσιάζουν και τους ίδιους τους γιους τους στον Κρόνο, όπως ίσως έχεις ακούσει κι εσύ. Και δεν είναι μόνο οι βάρβαροι που έχουν διαφορετικούς νόμους από εμάς, αλλά και οι κάτοικοι της Λυκαίας (= απόγονοι του Λυκάονα στο Λύκειο όρος της Αρκαδίας) και οι απόγονοι του Αθάμαντα (= γιος του Αιόλου, πατέρας Φρίξου και Έλλης, έμενε στην Αλον της Αχαΐας Θεσσαλίας) που κάνουν παρόμοιες θυσίες (λέει παρόμοιες, όχι όμοιες) παρότι Έλληνες. Έτσι και εμείς οι ίδιοι, πρέπει να έχεις ακούσει, βέβαια, ποιους νόμους χρησιμοποιούσαμε παλιά σε σχέση με τους νεκρούς. Σφάζαμε ζώα για θυσίες πριν από την εκφορά του νεκρού και στέλναμε και καλούσαμε γυναίκες, που μάζευαν τα οστά των νεκρών που καίγονταν. Αλλά και οι προγενέστεροι από εκείνους έθαβαν στα μέρη μας τους νεκρούς μέσα στο σπίτι. Εμείς δεν κάνουμε τίποτα από αυτά. …Γι’ αυτό λοιπόν το λόγο ο Μίνωας θέσπισε αυτούς τους νόμους για τους πολίτες του, εξ αιτίας των οποίων η Κρήτη ευημερεί ανέκαθεν, καθώς και η Σπάρτη από τότε που ‘άρχισε να τους χρησιμοποιεί» (Πλάτων, «Μίνως», 315b - 320).
      Ο Πλούταρχος (Σόλων 11) αναφέρει: «Κάλεσε τότε (ο Σόλων) τον Επιμενίδη από τη Φαιστό της Κρήτης, που μερικοί τον θεωρούν έναν από τους επτά σοφούς, αντί για τον Περίανδρο… Όταν ήρθε στην Αθήνα γνωρίστηκε με το Σόλωνα και τον βοήθησε πολύ στην προεργασία της νομοθεσίας του. Απλοποίησε τους νόμους τους σχετικούς με τις ιερές τελετές, έκαμε πιο ήπιους τους νόμους που αφορούσαν τα πένθη, επιτρέπονταν μόνο ορισμένες θυσίες στους νεκρούς και καταργώντας τις άγριες και βαρβαρικές συνήθειες που επικρατούσαν προηγούμενα …».
      Σύμφωνα με τους Πλάτων (Νόμοι, Μίνως), Λαέρτιος (Επιμενίδης), Πλούταρχος (Σόλων και Λυκούργος), Δ, Αλεξανδρευς (Ρωμαϊκή Αρχαιολογία) , Ηρόδοτο κ.α. Ο μινωικός εκπολιτισμός των άλλων Ελλήνων έγινε στην Αθήνα επί Σόλωνα και στη Σπάρτη επί Λυκούργου και των Ρωμαίων επί Νουμά.

Θυσία Πολυξένης (Αμφορέας 570 - 550 πκχ, Βρετανικό Μουσείο). Η θυσία αυτή είναι μυθιστορηματική και όχι πραγματική, την οποία έγραψε ο Ευριπίδης, δεν αναφέρεται στα Ομηρικά Έπη, για να δείξει ότι μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις, που οδηγούν οι πόλεμοι, τα πάθη και τα μίση. Η Πολυξένη, κόρη του Πρίαμου και της Εκάβης, κατά τον Ευριπίδη οδήγησε με τα θέλγητρά της τον Αχιλλέα στο ναό του Απόλλωνα, όπου ήταν κρυμμένος ο Πάρις και τον δολοφόνησε. Από εκδίκηση ο Νεοπτόλεμος την απήγε και την έσφαξε για θυσία για το θάνατο του πατέρα του. Εξ αιτίας αυτής της θυσίας οι θεοί τιμώρησαν τους Έλληνες με πολλά δεινά, στραβώθηκε ο μάντης, ο Αγόμενων με το που ήρθε στην Ελλάδα δολοφονήθηκε κλπ. κλπ.


Αναπαράσταση του ψεύδους των αΧΡείων. το υποτιθέμενο ανθρωποσφαγείο στα Ανεμόσπηλια.

 

ΔΑΜΗΣ (ΜΑΚΗΣ) ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ (Διευθυντής Υπουργείου Πολιτισμού)

8 Νοεμβρίου 392 μκχ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

Πάνω από 1622 χρόνια υπό διωγμό Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΘΟΥΝ;


Σαν σήμερα 8 Νοεμβρίου 392 μκχ ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος (ο αποκαλούμενος από τους Χριστιανούς Μέγας)  καταργεί με διάταγμα του την Ελληνική Θρησκεία και απαγορεύει την προσέλευση των Ελλήνων στους προγονικούς Ναούς

Ξεσπάει νέο κύμα διώξεων  κατά των Ελλήνων. Ιερείς δολοφονούνται, Ναοί λεηλατούνται και ισοπεδώνονται από πιστούς της Θρησκείας της Αγάπης. Έλληνες συλλαμβάνονται και ή δολοφονούνται επιτόπου από αιμοδιψείς Χριστιανούς ή στέλνονται σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων. Ο Χριστιανικός Μεσαίωνας έχει ξεκινήσει. Μάταιες οι εκκλήσεις σοφών όπως του Λιβάνιου προς τον Ρωμαίο Εγκληματία Αυτοκράτορα.

Ο Κ. Παπαρρηγόπουλος αναφέρει: "Τοιουτοτρόπως επί Θεοδοσίου εθριάμβευσεν ο χριστιανισμός κατά της ειδωλολατρείας".  Αναλυτικά:

".... Συγχρόνως εξέδωκε νόμους αυστηρούς, δι' ών αφηρείτο εκ μέσου νυν μεν τούτο, νυν δ' εκείνο του αρχαίου ελληνικού βίου και ιδίως του αρχαίου ελληνικού θρησκεύματος. Ο Θεοδόσιος κατήργησεν εν έτει 394, δια νόμου, τον μέγαν ολυμπιακόν αγώνα, κατά την 293 Ολυμπιάδα αφ' ής ενίκησεν ο Κόροιβος, και εξέλιπεν ούτω τότε δια παντός η επιφανεστάτη εκείνη των αρχαίων ελληνικών πανηγύρεων.

 Ωσαύτως, επί βαρυτάταις χρηματικαίς ζημίαις και ύστερον επί ποινή θανάτου, απηγορεύθησαν αλληλοδιαδόχως αι εν ημέρα και εν νυκτί θυσίαι, αι ιεροσκοπίαι, η των ειδώλων λατρεία, η εις τους ναούς είσοδος και εν γένει πάσα δημοσία και απόρρητος τελετή του αρχαίου θρησκεύματος. Καθώς δε συνήθως συνέβαινε περί τα τοιαύτα η εκτέλεσις των νόμων τούτων υπερέβαλε πολλάκις και αυτήν αυτών την δεινήν αυστηρότητα. Οι κατά τας επαρχίας εξηγριωμένοι όχλοι, μη αρκούμενοι εις την κατάργησιν της λατρείας, ήθελον να καταστρέψωσι και αυτά τα οικοδομήματα εντός των οποίων αύτη ετελείτο.

Αι πολιτικαί αρχαί ηναγκάζοντο να ενδώσωσιν ή έβλεπον αδιαφόρως την τοιαύτην των μνημείων εκείνων κατεδάφισιν. Τινές δε των επισκόπων και οι πλείστοι των μοναχών συνετέλουν προθυμότατα εις τον όλεθρον τούτον. Εις μάτην διεμαρτύροντο οι εθνικοί, εις μάτην ο περιώνυμος σοφιστής Λιβάνιος, επ' ελπίδι του να συγκινήση την ψυχήν του Θεοδοσίου, περιέγραφεν υπερβολικώτερον ίσως της αληθείας τα παθήματα του αρχαίου θρησκεύματος,λέγων προς τοις άλλοις, <οι δε μελανειμονούντες ούτοι... θέουσιν εφ' ιερά, ξύλα φέροντες και λίθους και σίδηρον, οι δε, και άνευ τούτων, χείρας και πόδας... των πρώτων δε κειμένων, δρόμος επί τα δεύτερα και τρίτα, τολμάται μεν ούν καν ταις πόλεσι, το πολύ δε εν τοις αγροίς... χωρούσι τοίνυν δια των αγρών ώσπερ χείμαρροι κατασύροντες δια των ιερών τους αγρούς.

Η φωνή αυτού δεν εισηκούσθη και το έργον της καταστροφής εκηκολούθησε. Τότε ανετράπη εκ βάθρων ο εν Αλεξανδρεία περίφημος ναός του Σεράπιδος, πάλαι ποτέ οικητήριον των επιστημών, και σώζων έτι κατά τους χρόνους τούτους τινά της αρχαίας σοφίας ίχνη. Τότε κατηδαφίσθη ο εν Απαμεία περικαλλής του Διός ναός. Τότε ηφανίσθησαν πλείστα άλλα της τέχνης αριστουργήματα ιδίως εν Συρία και εν Αιγύπτω' εις την ενταύθα Ελλάδα κατ' ευτυχίαν δεν φαίνονται τα τοιαύτα γενόμενα, ίσως διότι οι εθνικοί ήσαν ενταύθα πολλοί έτι και ισχυροί, ώστε οι του νέου δόγματος οπαδοί δεν ετόλμων να επιτεθώσι κατ' αυτών τοσούτον απροκαλύπτως. Τοιουτοτρόπως επί Θεοδοσίου εθριάμβευσεν ο χριστιανισμός κατά της ειδωλολατρείας,....."


Μερικά από αυτά τα διατάγματα είναι:

16.10.2. Προς Μαδαλιανόν, βοηθό Έπαρχο της Διοικήσεως
Ας σταματήσει η ψευδής πίστη κι ας καταργηθεί η τρέλα των θυσιών. Γιατί αν κάποιος, παραβιάζοντας τον νόμο [...] τολμήσει να τελέσει θυσίες, θα τιμωρηθεί πάραυτα με την επιβολή της ποινής που του ταιριάζει.

16.10.4 Προς Ταύρον, Έπαρχο του Πραιτωρίου
Επιθυμούμε να κλείσουν αμέσως όλοι οι ναοί σε όλους τους τόπους και σε όλες τις πόλεις και να απαγορευθεί η είσοδος σε αυτούς, έτσι ώστε να μην έχουν την δυνατότητα οι απολωλότες να διαπράξουν αμαρτία. Θέλουμε επίσης να απέχουν όλοι από τις θυσίες. Αν όμως τύχει και κάποιος διαπράξει το αδίκημα, θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Διατάσσουμε ότι η περιουσία όποιου τιμωρηθεί κατ' αυτόν τον τρόπο θα περιέλθει στο αυτοκρατορικό ταμείο....

16.10.6
Διατάσσουμε όπως υποβληθούν στην ποινή του θανάτου όσοι αποδειχθεί ότι τελούν θυσίες ή λατρεύουν αγάλματα.
 
16.10.10 Προς Αλβίνον Έπαρχο του Πραιτωρίου
Κανείς δεν θα μολυνθεί με σφάγια. Κανείς δεν θα σφάξει αθώο θύμα. Κανείς δεν θα πλησιάσει τα ιερά, κανείς δεν θα διασχίσει τους ναούς, ούτε και θα τιμήσει εικόνες φτιαγμένες από ανθρώπινο χέρι, γιατί θα κριθεί ένοχος με βάση και τους ανθρώπινους και τους θείους νόμους.

16.10.12 Προς Ρουφίνον, Έπαρχο του Πραιτωρίου
Κανείς απολύτως [...] σε κανέναν τόπο και σε καμία πόλη δεν θα θυσιάσει αθώο σφάγιο σε άψυχα αγάλματα. Δεν θα τιμήσει, διαπράττοντας κρυφά αυτήν του την ανηθικότητα, τον Λάρητα του με φωτιά, την Τύχη του με κρασί, τους Πενάτες του με αρώματα. Δεν θα ανάψει λυχνάρια σε αυτούς, δεν θα τοποθετήσει λιβάνι μπροστά τους, ούτε θα κρεμάσει στεφάνια προς τιμήν τους... (κατάσχεση σπιτιού και περιουσίας για τα δεύτερα).

16.10.14 προς Καισάριον Έπαρχο του Πραιτωρίου
Εάν με τους παλαιούς νόμους είχαν δοθεί προνόμια σε ιερείς (sacerdotes), ministri, perfecti ή ιεροφάντες των παλαιών μυστηρίων, γνωστούς με τα ως άνω ονόματα ή με άλλα, τα προνόμια αυτά θα καταργηθούν εντελώς....

16.10.16. προς Ευτυχιανόν, Έπαρχον του Πραιτωρίου
Εάν υπάρχουν ναοί σε επαρχιακές περιοχές θα καταστραφούν χωρίς φασαρία ή οχλαγωγία. Γιατί μόνο όταν θα έχουν γκρεμιστεί και εξαλειφθεί από προσώπου γης, θα έχει καταστραφεί η υλική βάση επάνω στην οποία στηρίζονται οι δεισιδαιμονίες...

16.10.19 προς Κούρτιον Έπαρχο του Πραιτωρίου [....] Δεν θα επιτρέπεται διόλου να τελούνται  συμπόσια για τον εορτασμό ιερόσυλων τελετουργιών σε νεκροταφεία ή να εορτάζεται οποιαδήποτε επίσημη τελετή. Δίνουμε στους επισκόπους αυτών των περιοχών το δικαίωμα να χρησιμοποιούν εκκλησιαστική ισχύ για να αποτρέψουν τέτοιες πρακτικές (και ακολούθησε το γνωστό πάρτυ καταστροφών και διώξεων)...

16.10.20 [....] διατάσουμε, ότι όλα τα μέρη που το εσφαλμένο δόγμα των παλαιών είχε εκχωρήσει στις ιερές τους τελετές θα περιέλθουν στην ιδιοκτησία του αυτοκρατορικού μας ταμείου και μετά θα δίνονται στην χριστιανική εκκλησία.

16.10.25 προς Ισίδωρον, Έπαρχο του Πραιτωρίου [....]
Διατάσσουμε όλα τα ιερά τους και οι ναοί τους, αν βρίσκονται ακόμη άθικτα ακόμη και τώρα, θα καταστραφούν με διαταγή των τοπικών αρχών και θα εξαγνιστούν με την ύψωχη του σημείου της σεβαστής χριστιανικής θρησκείας....

16.10.22 προς Ασκληπιόδοτον, Έπαρχο του Πραιτωρίου Οι ρυθμίσεις νόμων που έχουν ήδη εκδοθεί θα εξαλείψουν όσους ειδωλολάτρες υπάρχουν, αν και πιστεύουμε ότι μέχρι τώρα δεν έχει μείνει κανείς πια...

Από όλα τα παραπάνω που έχουμε παραθέσει είναι προφανές πως επιβλήθηκε στους Έλληνες ο Χριστιανισμός από τους Ρωμαίους κατακτητές. Καταργώντας την Ελληνική Θρησκεία και κάθε έκφραση της δηλαδή την οικιακή λατρεία,  την δημόσια λατρεία, καταργώντας τα ιερατικά αξιώματα, αρπάζοντας τις περιουσίες των Ναών και των Ελλήνων και σε όσους αντιστάθηκαν η μόνη ποινή  ήταν ο θάνατος. Δηλαδή ο Χριστιανισμός επιβλήθηκε με την Γενοκτονία των ΕΛΛΗΝΩΝ. 

Αυτή η Γενοκτονία πότε θα αναγνωρισθεί;

Πηγές:
1. Κ.Παπαρρηγόπουλος - ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, Βιβλίον όγδοον, σελ. 264-266
2. Codex Theodosianus XVI - X De pafanis, sacrificiis et templis
3. Αφροδίτης Καμάρα στις εκδόσεις Κατάρτι "Η αντιπαγανιστική νομοθεσία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέσα από τους Κώδικες)
 

 

Η σημασία της 21 Δεκεμβρίου για τους Έλληνες...

Ο Χριστιανικός Μεσαίωνας είχε ξεκινήσει προ πολλού, όμως :

Ένας από τους μεγαλύτερου διωγμούς κατά των Ελλήνων ξεκίνησε την 21 Δεκεμβρίου 382 μκχ και όσο υπάρχουν Έλληνες δεν θα ξεχάσουμε αυτά τα εγκλήματα....

Ο Χριστιανός Ρωμαίος αυτοκράτορας Φλάβιος Θεοδόσιος Αύγουστος συνεχίζοντας την πολιτική των προηγουμένων εγκληματιών θέσπισε νόμους κατά των Ελλήνων και της Πατρώας Ελληνικής θρησκείας.

Στις 21 Δεκεμβρίου του 382 μκχ απαγόρευσε με ποινή θανάτου και δήμευση της περιουσίας των ενόχων "Ελλήνων" (που χαρακτηρίζονται «παράφρονες» και «ιερόσυλοι»), κάθε μορφή θυσίας, μαντικής, ψαλμωδιών προς τιμή των Θεών ή τις απλές επισκέψεις σε αρχαίους Ναούς[1].

Το 384 μκχ διατάζει την κατεδάφιση ή το σφράγισμα των Ελληνικών Ιερών και υπέγραψε νέες απαγορεύσεις των θυσιών,  «Εάν κάποια αγάλματα βρίσκονται ακόμη μέσα στους Ναούς και τα Ιερά και έχουν δεχθεί ή δέχονται ακόμη την λατρεία των ειδωλολατρών, όπου κι αν συμβαίνει αυτό, θα ξεριζωθούν εκ θεμελίων, αναγνωρίζοντας ότι αυτό έχει διαταχθεί κατ' επανάληψη και πολύ συχνά. Τα ίδια τα κτίρια των Ναών που βρίσκονται μέσα σε πόλεις ή κωμοπόλεις, ή έξω από αυτές, θα παραδοθούν σε δημόσια χρήση και θα καταστραφούν οι ανά τόπους βωμοί». (Θεοδοσιανός Κώδιξ 16.10.19.)

«Απαγορεύουμε σε εκείνους που έχουν μιαρές ειδωλολατρικές πεποιθήσεις να προσφέρουν τις καταραμένες τους θυσίες και να ασκούν όλες τις άλλες καταδικαστέες πρακτικές τους. Διατάσσουμε δε όλα τα Ιερά και οι Ναοί τους που στέκουν ακόμη, να καταστραφούν με πρωτοβουλία των τοπικών διοικητών και να εξαγνισθούν τα απομεινάρια τους με την ύψωση του σημείου της σεβαστής χριστιανικής θρησκείας. Όλοι ας γνωρίζουν ότι αν παραβάτης του παρόντος νόμου παραπεμφθεί με επαρκείς αποδείξεις ενώπιον δικαστού, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου». (Θεοδοσιανός Κώδιξ 16.10.25.)

  Στις 24 Φεβρουαρίου του 391 ανανέωσε την πλήρη απαγόρευση των θυσιών, των επισκέψεων σε Ναούς των Ελλήνων: «Κανείς δεν θα μολυνθεί με θυσίες και σφάγια, κανείς δεν θα πλησιάσει ή θα εισέλθει σε Ναούς, ούτε θα σηκώσει τα μάτια σε εικόνες φτιαγμένες από ανθρώπινο χέρι, διαφορετικά θα είναι ένοχος μπροστά στους ανθρώπινους και τους θεϊκούς νόμους». Ως συνέπεια της διογκούμενης έλλειψης ανεκτικότητας, το 392 μκχ καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. 

Σταμάτησαν να δίνονται επιχορηγήσεις προς τα παγανιστικά ιερατεία, ενώ αυξήθηκε η οχλοκρατική βία εναντίον των Ελληνικών ναών και ομοιωμάτων με την υποκίνηση των μοναχών.

«Στο επίπεδο του λαού, οι πιο άσπονδοι εχθροί του παγανισμού ήταν οι μοναχοί. Οι μοναχοί είχαν ενεργή συμμετοχή στις διαμάχες σχετικά με τα ορθά χριστιανικά δόγματα.
Οι μοναχοί δεν έδειχναν κανένα έλεος στους Έλληνες και τους Εθνικούς. Όταν οι όχλοι κατέστρεφαν Ελληνικούς ναούς, οι μοναχοί ήταν συνήθως στον πυρήνα τους». (James Allan Evans, The Emperor Justinian and the Byzantine Empire, Greenwood Press, 2005, σελ. xxvii, xxviii)

και πολλά αλλά που χρειάζονται πολλά άρθρα για να τεκμηριωθούν....

Πηγές

1. Θεοδοσιανός Κώδιξ Διαθέσιμο το απόσπασμα στα λατινικά, στον ιστότοπο ancientrome.ru:
   http://ancientrome.ru/ius/library/codex/theod/liber16.htm#1
2.  http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%84

Υπουργός Αποπολιτισμού Ψέμματος και Λογοκρισίας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 215 / 24. 7. «2009»

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΨΕΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ!

Η τελευταία και πιο αηδιαστική (για την ώρα...) από τις πολλές πρόσφατες υστερίες των κακομαθημένων ορθόδοξων θεοκρατών, ήταν η «αγανάκτηση» της λεγόμενης «Ιεράς» Συνόδου τους για ένα βίντεο του Κώστα Γαβρά, που έως τώρα προβαλλόταν στο νέο Μουσείο της Ακροπόλεως και σε κάποιες σύντομες σκηνές του παρουσίαζε, υπερβολικά ήπια μάλιστα, τους φανατικούς χριστιανούς της πρώτης χιλιετίας της χρονολογίας τους να καταστρέφουν ναούς και αγάλματα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.

Αηδιαστικότερη όμως υπήρξε η στάση που τήρησε επί του θέματος η Πολιτεία, η οποία αντί απλώς να συστήσει, και μάλιστα αυστηρά, στους θεοκράτες «να καθίσουν στα αυγά τους», βγήκε αρχικά απολογητικά δια του στόματος του υπουργού κ. Σαμαρά και προσπάθησε να τους καθησυχάσει με την υπόσχεση ότι «το ζήτημα θα εξεταστεί κι αν τα καταγγελλόμενα αληθεύουν, θα προχωρήσουμε σε επανόρθωση» και τελικά αποφάσισε, με την «επιστημονική» μάλιστα συνηγορία του προέδρου του Μουσείου καθηγητή κ. Δημήτρη Παντερμαλή (αυτού του απίθανου ανθρώπου που είχε το καλοκαίρι του 2003 βγάλει... «μονοθεϊστές» τους αρχαίους Μακεδόνες του Δίου!) να αφαιρέσει από το βίντεο τις μη αρεστές στους θεοκράτες σκηνές για να συνεχίσουν αυτοί ανενόχλητοι να κάθονται επάνω στην αντεστραμμένη ιστορική αλήθεια και να παριστάνουν τους Έλληνες.

Εν έτει 2009 λοιπόν, το υπόδουλο στους θεοκράτες Ελληνικό Κράτος ΛΟΓΟΚΡΙΝΕ κατά διαταγή των αφεντικών του ένα βίντεο που όχι μόνο δεν ξεμπρόστιαζε όπως θα' πρεπε την Εκκλησία, αλλ' αντιθέτως, μέσω της προσεγμένης ασάφειάς του, απέκρυπτε τα αμέτρητα εγκλήματά της κατά της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας και κατ' επέκταση κατά του πανανθρώπινου πολιτισμού. Εν έτει 2009 το επίσημο Ελληνικό Κράτος, έχοντας να επιλέξει ανάμεσα στο όνομά του και την Θρησκεία που φοράει καπέλο, επέλεξε την δεύτερη, κοροϊδεύοντας ανοικτά τους Έλληνες για το πώς καταστράφηκε ο αρχαίος κόσμος και τα δημιουργήματά του.

Σε άλλες εποχές με άλλα, ανώτερα ήθη, οποιοσδήποτε ήταν στην θέση του κ. Σαμαρά θα έπρεπε να είχε αυτοκτονήσει ή έστω παραιτηθεί, αντί να ζήσει τον εξευτελισμό της μετατροπής του από υπουργό Πολιτισμού σε υπάλληλο ιστορικής ψευδολογίας και εντεταλμένο λογοκριτή. Το ίδιο και ο κύριος καθηγητής που, παρ' όλο που είναι γνωστός για τις στενότατες σχέσεις του με τους θεοκράτες, ανενδοίαστα διοικεί τον καινούργιο χώρο κερδοφόρας αιχμαλωσίας των ΙΕΡΩΝ μας αγαλμάτων και αντικειμένων, δίχως την ελάχιστη έστω πνευματική σχέση με αυτά, αλλά με προσήλωση στο ακριβώς αντίθετό τους. Είμαστε βέβαιοι ωστόσο ότι ούτε ο πρώτος, ούτε ο δεύτερος θα έχουν τέτοια ευθιξία. Είναι και «πολλά τα λεφτά», είναι και «χοντρή η πέτσα», και τι συνεπώς ζητάμε εμείς οι ρομαντικοί άνθρωποι;

Είμαστε βέβαιοι επίσης ότι κανείς από τους -περί άλλων λαλίστατους- «ευαίσθητους» και «δημοκράτες» δημοσιογράφους δεν θα παρουσιάσει τις ιστορικές και θρησκευτικές ενστάσεις μας, αλλά για μία επιπλέον φορά το όλο θέμα θα παρουσιαστεί ως μία ακόμα περίπτωση λογοκρισίας του συρμού, δίχως την πραγματική του, ακανθώδη διάσταση.

Από την πλευρά μας όμως δικαιούμαστε από εδώ και πέρα να θεωρούμε ότι όλοι εμείς οι πραγματικοί, κατά τα πάτρια, Έλληνες, τελούμε υπό κατοχή, το ίδιο και η πατρίδα μας. Όσο θα ασκούν την τυραννία τους οι θεοκράτες, όσο οι υπουργοί θα τους κάνουν τον υπηρέτη την ίδια ώρα που απαξιούν ακόμα και να απαντήσουν σε δικά μας έγγραφα, όσο το ψέμα θα εξακολουθεί να παραμένει θεμέλιο της νεοελληνικής ταυτότητας, όσο οι φόροι μας θα καταλήγουν στις τσέπες των αντικοινωνικών παρασίτων, όσο η πραγματική ελληνική φωνή θα παραμένει αποκλεισμένη από παντού, θα καταγγέλλουμε νύκτα ημέρα τους κατακτητές.

Κάποτε η ένοχες σιωπές θα σπάσουν και μαζί τους θα τελειώσουν και τα ψέματα. Κάποτε οι Έλληνες θα επανακτήσουν αυτήν την χώρα. Την χώρα μας!

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ (Υ.Σ.Ε.Ε.)

Λογόκριναν βίντεο του Γαβρά για τον Παρθενώνα

Ο σκοταδισμός ο οποίος διακατέχει μερίδα των εκπροσώπων της Εκκλησίας της Ελλάδας δεν έχει τέλος. Η Ιερά Σύνοδος με διάβημά της στον υπουργό Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά, ζητά να λογοκριθεί το βίντεο - animation του διάσημου σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά και να απαλειφθούν συγκεκριμένες σκηνές.

Το βίντεο προβάλλεται στο νέο Μουσείο Ακρόπολης και αναδεικνύει τις επεμβάσεις και τις καταστροφές που υπέστη ο Παρθενώνας στο πέρασμα των αιώνων.

Αυτό που ενόχλησε τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου είναι η σκηνή κατά την οποία ρασοφόροι καταστρέφουν το ειδωλολατρικό μνημείο. Συγκεκριμένα, χριστιανοί της περιόδου εκείνης με την ανάλογη ένδυση – σκηνή που τοποθετείται στον 8ο αιώνα μ.Χ.– φαίνονται να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα φειδιακά ανάγλυφα. Γεγονός που είναι και ιστορικά αποδεδειγμένο!



Η Εκκλησία διά των εκπροσώπων της, όμως, αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί εντόνως για την προσβολή που υφίσταται. Με διάβημά της ζητά από τον αρμόδιο υπουργό, Αντώνη Σαμαρά, να κοπεί η επίμαχη –αμαρτωλή- σκηνή. Ο υπουργός, αφού δέχτηκε τους εκπροσώπους της Εκκλησίας, διευκρίνισε ότι το ζήτημα θα εξεταστεί κι αν τα καταγγελλόμενα αληθεύουν, οι αρμόδιοι θα προχωρήσουν σε επανόρθωση, καθώς το μουσείο δε διχάζει, ούτε σκανδαλίζει. Τελικά, όπως αποδείχτηκε, πρυτάνευσε ο σκοταδισμός, με αποτέλεσμα την περικοπή της επίμαχης σκηνής. Αυτό φαίνεται και από την ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης, Δημήτρης Παντερμαλής, ευθυγραμμιζόμενος με τον υπουργό και τους δεσπότες.

Απολαύστε την ανακοίνωση – ρεσιτάλ καθωσπρεπισμού του Δ. Παντερμαλή:

«Το Μουσείο της Ακρόπολης, για ενημέρωση των επισκεπτών του, δημιούργησε ένα video 13 λεπτών, στο οποίο παρουσιάζεται η αρχιτεκτονική και ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνα. Στη συνέχεια γίνεται απαρίθμηση των περιπετειών του μνημείου από την αρχαιότητα έως τα νεώτερα χρόνια: Ο εμπρησμός του 3ου μ.Χ. αιώνα, η απολάξευση των μετόπων στα παλαιοχριστιανικά χρόνια, ο βομβαρδισμός του Morosini το 1687 και ο διαμελισμός των γλυπτών από τον Elgin στις αρχές του 19ου αιώνα.

Για την απόδοση των καταστροφών η ομάδα εργασίας δανείστηκε ένα απόσπασμα ενός λεπτού και 40 δευτερολέπτων από ένα ντοκιμαντέρ του Κ. Γαβρά. Ορισμένοι εξέλαβαν τις μικρές μορφές (σε κινούμενα σχέδια) που αναρριχώνται σε κλίμακες για να φτάσουν τις μετόπες του Παρθενώνα ως ρασοφόρους και όχι ως ανθρώπους της εποχής. Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης αυτού του είδους και δεδομένου ότι η μεν περίοδος καταστροφής είναι πέραν κάθε αμφιβολίας, αλλά οι συνθήκες άγνωστες, κρίθηκε σκόπιμο να παραμείνει –ασφαλώς – η αναφορά στο γεγονός ως είχε και να εκπέσει ένα πλάνο 12 δευτερολέπτων το οποίο έτσι και αλλιώς δεν έχει σχέση με την ουσία των πραγμάτων και ασφαλώς δεν αποτελεί κανενός είδους λογοκρισία».

Οι κ.κ. Σαμαράς και Παντερμαλής, ευθυγραμμιζόμενοι με τις μεσαιωνικές απόψεις εκπροσώπων της Εκκλησίας της Ελλάδος, συναίνεσαν δυστυχώς σε αυτήν τη λογοκρισία. Για άλλη μία φορά, ο φανατισμός, η μισαλλοδοξία και ο παραλογισμός, ως παράγωγα του θρησκευτικού συναισθήματος, υπερισχύουν της γνώσης, της λογικής και της τέχνης.
Είναι φανερό ότι στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το σημαντικότερο μουσείο που φιλοξενεί τμήματα ενός μνημείου, την παγκόσμια πολιτιστική μας κληρονομιά, διοικείται από ρασοφόρους σκοταδιστές.

Γαβράς: Η Εκκλησία αρνείται την πραγματικότητα. Ό,τι απεικονίζεται σ' αυτό το μικρό φιλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο.

Ο γνωστός σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς προέβη σε μία ενδιαφέρουσα δήλωση πριν την επίσημη ανακοίνωση του κ. Παντερμαλή: «Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φιλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ό,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φιλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων».

Και συνεχίζει: «Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Έλγιν. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις, ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια. Όσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δε με ξαφνιάζουν. Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες... Λυπάμαι πολύ!»

Η Ιερά Σύνοδος μπορεί να αποφάσισε για το ζήτημα αυτό να απευθυνθεί στην Ακαδημία Αθηνών και να γνωρίσει την πρόθεσή της να χρηματοδοτήσει την έρευνα και συγγραφή μελέτης περί της συμβολής της Εκκλησίας στη διάσωση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, όλοι όμως ξέρουμε ότι διαθέσιμοι επιστήμονες που θα μπορέσουν να «βαφτίσουν» το άσπρο – μαύρο πάντα θα υπάρχουν.

Λίγα λόγια για το βίντεο που προβλήθηκε στη Νέα Υόρκη το 2003

Το βίντεο - animation, του Κώστα Γαβρά (σε μουσική Μ. Μάτσα) προβλήθηκε στο σύνολό του, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Το ελληνικό κράτος, μέσω του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, πλήρωσε χιλιάδες ευρώ για το συγκεκριμένο έργο, που προβλήθηκε στις 20 Μαΐου 2003 ως μέρος της παράστασης «Όλα γύρω είναι φως» στη Μητροπολιτική Όπερα της Ν. Υόρκης. Θεωρήθηκε τότε το πλέον κατάλληλο, προκειμένου να κατατοπίσει τους ξένους και ιδιαίτερα τους μη ειδικούς για το τι συνέβη στο μνημείο. Μέχρι σήμερα τι άλλαξε;

Υπουργικό «ψαλίδι» στις σκηνές της ιερατικής οργής

Το ΥΠΠΟ αφαιρεί τα σημεία της ενημερωτικής ταινίας για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης που προκάλεσαν την μήνιν των ιεραρχών


Προς ικανοποίηση των θιγομένων ιεραρχών από το ιστορικό γεγονός της καταστροφής τμημάτων του γλυπτού διακόσμου του Παρθενώνα από χριστιανούς κατά τους πρώτους αιώνες εγκαθίδρυσης της νέας θρησκείας, όπως αποκάλυψε χθες «Το Βήμα», βαίνει το υπουργείο Πολιτισμού, αποφασίζοντας να αφαιρέσει τις επίμαχες σκηνές από την ενημερωτική ταινία που προβάλλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Η διάρκειά τους είναι ελάχιστη αλλά έτσι οι επισκέπτες του μουσείου δεν θα βλέπουν πλέον ρασοφόρους άνδρες να κατακερματίζουν μάρμαρα του ναού. Η «τάξη» επανέρχεται αλλά η αλήθεια δοκιμάζεται. Και ένα νέο ζήτημα δημιουργείται, καθώς η αφαίρεση των συγκεκριμένων εικόνων μπορεί να κατευνάζει τα πνεύματα κάποιων, από την άλλη όμως εμφανίζονται τόσο το υπουργείο όσο και το μουσείο να παραδέχονται ένα λάθος το οποίο στην πραγματικότητα ουδέποτε έγινε! Διότι ουδείς είχε σκοπό να προκαλέσει ουδένα, δεδομένου ότι το γεγονός αυτό, το οποίο συνέβη πριν από 13 αιώνες, με τον Μεσαίωνα σε πλήρη εξέλιξη δηλαδή, λογικά δεν θα μπορούσε να συνιστά πρόκληση.

Στην αφαίρεση του τμήματος της ταινίας συμφωνούν τόσο ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς όσο και ο πρόεδρος του μουσείου καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής με το σκεπτικό ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα πρέπει να λειτουργεί ενοποιητικά χωρίς να υπάρχουν παρερμηνείες. Γεγονός είναι όμως ότι από τους χιλιάδες επισκέπτες του μουσείου, που έχουν δει το φιλμάκι των 13 λεπτών το οποίο προβάλλεται διαρκώς, ουδείς εξέφρασε ως σήμερα κάποια διαμαρτυρία ή έστω παρατήρηση για τις συγκεκριμένες εικόνες. Και αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα όσον αφορά τους Ελληνες: Είτε ότι γνωρίζουν καλά πλέον την Ιστορία τους είτε ότι οι συγκεκριμένες σκηνές περνούν απαρατήρητες. Το δεύτερο είναι το πιθανότερο, οπότε η απορία πώς προκλήθηκε το θρησκευτικό αίσθημα παραμένει.

Όσον αφορά, τέλος, το καθαρά ιστορικό μέρος οι αρχαιολόγοι και οι ιστορικοί μελετητές γνωρίζουν καλά το περιστατικό της καταστροφής των μετοπών του Παρθενώνα κατά την εποχή που είχε μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία Αθηνιώτισσα. Ο λόγος ήταν ότι οι μορφές των Κενταύρων, κυρίως, που εικονίζονται ανάγλυφα σε αυτές δεν ταίριαζαν με έναν χριστιανικό ναό. Από την καταστροφή γλίτωσε μόνο η μία από τις τέσσερις πλευρές του ναού, καθώς σε αυτή μια μορφή θύμιζε σε κάποιους την Παναγία.



ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Οργισμένα ράσα για το Μουσείο της Ακρόπολης

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ .....
ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.





Ζητούν να αποσυρθεί το βίντεο το οποίο δείχνει φιγούρες που μοιάζουν με ιερείς να καταστρέφουν αρχαία και θα χρηματοδοτήσουν έρευνα για την συμβολή της Εκκλησίας στην διάσωση του Αρχαίου ελληνικού Πολιτισμού

Ανδρικές φιγούρες που σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα, κάπου στον... 8ο αιώνα μ.Χ., όπως παρουσιάζονται, κατόπιν ψηφιακής επεξεργασίας φυσικά, σε ενημερωτικό φιλμάκι του Νέου Μουσείου Ακρόπολης προκαλούν - 13 αιώνες μετά- την μήνιν της Εκκλησίας. Η Ιερά Σύνοδος που «είδε» στις φιγούρες ορθόδοξους ιερείς εξεγέρθηκε κατά την προχθεσινή συνεδρίασή της, ζήτησε η προβολή να σταματήσει και ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος ενημέρωσε ότι έχει ήδη προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προς το υπουργείο Πολιτισμού.

Πάντως, η ιδιότητα αυτών των ανθρώπων της βυζαντινής εποχής, με τα μακριά σκουρόχρωμα ενδύματα, δεν δηλώνεται σαφώς, ούτε άλλωστε υπήρξε τέτοια πρόθεση, όπως λέει η κυρία Κορνηλία Χατζηασλάνη, προϊσταμένη του τμήματος Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου. «Δεν είχαμε καμία πρόθεση να θίξουμε κανέναν» είπε η ίδια χθες στο «Βήμα», έκπληκτη από το θέμα που δημιουργήθηκε, το οποίο άκουγε για πρώτη φορά. « Το ζήτημα θα εξεταστεί κι αν τα καταγγελλόμενα αληθεύουν, θα προχωρήσουμε σε επανόρθωση» δήλωσε πάντως ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς , ο οποίος έγινε αποδέκτης των συγκεκριμένων διαμαρτυριών.

Το φιλμάκι που παρουσιάζεται στο Μουσείο της Ακρόπολης, διάρκειας 13 λεπτών, δημιουργήθηκε για την πληροφόρηση των επισκεπτών της περίφημης γυάλινης αίθουσας του Παρθενώνα. Να σημειωθεί μάλιστα ότι οι υπό συζήτηση «σκηνές» έχουν διάρκεια ενάμισι λεπτού και προέρχονται από ένα φιλμάκι που δημιούργησε ο διάσημος σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς για την Ακρόπολη και τα μνημεία της και είχε προβληθεί κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας σε μεγάλη εκδήλωση στη Νέα Υόρκη.

Η ταινία εισάγει στη φιλοσοφία του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή μετά τους Μηδικούς Πολέμους και αναφέρεται συνοπτικά στην ανέγερση του ναού, στα χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά του στοιχεία, στην περιγραφή του γλυπτού του διάκοσμου και, τέλος, επιγραμματικά σχεδόν, στην ιστορία του μνημείου διά μέσου των αιώνων.

«Από την κατασκευή του Παρθενώνα ως σήμερα πέρασαν σχεδόν 25 αιώνες. Ο ναός γνώρισε πολλές περιπέτειες. Η πρώτη μεγάλη καταστροφή έγινε μάλλον το 267 μ.Χ. και οφειλόταν σε εμπρησμό. Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν αργότερα, κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Πολλά από τα γλυπτά του Παρθενώνα δεν αποτέλεσαν εξαίρεση». Αυτό είναι το κείμενο που ακούγεται κατά την εξιστόρηση των παθημάτων του αρχαίου ναού, το οποίο στη συνέχεια αναφέρεται και σε άλλα ιστορικά γεγονότα: στη μετατροπή του Παρθενώνα σε εκκλησία της Παναγίας της Αθηνιώτισσας που ήταν η μεγαλύτερη της πόλης, ακολούθως επί των Φράγκων της Δ΄ Σταυροφορίας σε εκκλησία λατινικού δόγματος, σε μουσουλμανικό τέμενος από το 1458, όταν οι Οθωμανοί τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα στην καταστροφή του κατά την εκστρατεία του Μοροζίνι το 1687 και βέβαια στη συστηματική λεηλασία του από τον Ελγιν, ο οποίος απέσπασε και διήρπαξε πολλά γλυπτά του.

Στο ερώτημα σήμερα αν οι άνθρωποι της βυζαντινής εποχής προέβησαν σε καταστρεπτικές ενέργειες στα μνημεία της Ακρόπολης ή σε άλλα, η απάντηση που δίνεται τόσο από τις πολυάριθμες ιστορικές πηγές όσο και από την αρχαιολογική έρευνα, που μπορεί να διαπιστώσει σαφώς πότε και πώς προκλήθηκαν ζημιές σε αρχαιότητες, είναι καταφατική. Και είναι οφθαλμοφανής σε δεκάδες βυζαντινούς ναούς σε όλη τη χώρα - και στο Αγιον Ορος-, όπου στα κτίρια έχουν ενσωματωθεί κίονες, γλυπτά και άλλα δομικά υλικά από τους προϋπάρχοντες στο ίδιο σημείο αρχαίους ναούς. Από την άλλη οι πράξεις αυτές εξεταζόμενες υπό τις επικρατούσες τότε συνθήκες είχαν τη δική τους σκοπιμότητα και νομιμότητα, κάτι που ουδείς αμφισβητεί. Θα έλεγε κάποιος λοιπόν ότι ζητήματα σαν αυτό βλάπτουν πρώτα την ίδια την Εκκλησία. Γιατί σήμερα μόνο ένας ιστορικά αναλφάβητος θα μπορούσε να προκαλέσει την ανακίνηση τέτοιων θεμάτων, επιχειρώντας έναν ιδιότυπο σκοταδισμό.


Η Ιερά Σύνοδος πάντως στο ανακοινωθέν που εξέδωσε δεν κάνει καμία αναφορά στο θέμα του Μουσείου. Ανακοινώνει απλώς την απόφασή της «να απευθυνθεί στην Ακαδημία Αθηνών και να γνωρίσει την πρόθεσή της να χρηματοδοτήσει την έρευνα και συγγραφή μελέτης περί της συμβολής της Εκκλησίας στη διάσωση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού (Μνημεία - Γραμματεία)».


ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Καταστροφές Ελληνικών Ιερών - Μέρος 2ο

Η υποκρισία των Πολιτικών μας για την καταστροφή των Αρχαίων Ελληνικών Ιερών

Η Υποκρισία της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα. «Ο Παρθενώνας έπεσε θύμα λεηλασίας και το έγκλημα αυτό σήμερα μπορεί να επανορθωθεί» είπε χειροκροτούμενος κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του νέου Μουσείου της Ακρόπολης ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς και -αναφερόμενος στα μάρμαρα της Ακρόπολης, που βρίσκονται στο Βρεταννικό Μουσείο- πρόσθεσε: «Αυτά που δεν βρίσκονται εδώ, αυτά που αποσπάστηκαν και απομακρύνθηκαν πριν από 207 χρόνια θα επανέλθουν». Στο ίδιο ύφος ήταν και οι δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, του προέδρου της Βουλής, σύσσωμων των Μ.Μ.Ε., ολόκληρη δε η τελετή των εγκαινίων είχε σκηνοθετηθεί με σκοπό την ανάδειξη του αιτήματος της επιστροφής των μαρμάρων από την Αγγλία.

Τέτοιες κινήσεις είναι ενδεικτικές της σύγχυσης, που βρίσκονται οι Έλληνες Ορθόδοξοι, οι οποίοι αδυνατούν να αντιληφθούν, ποιος έκανε τις μεγαλύτερες καταστροφές στον Παρθενώνα, κι ότι σε περίπτωση που πράγματι επιθυμούν την επιστροφή μαρμάρων στην Ακρόπολη, δεν χρειάζεται να παρακαλούν το Λονδίνο. Ας ξεκινήσουν από τους χριστιανικούς ναούς, που βρίσκονται στους αρχαιολογικούς χώρους κάτω και γύρω από την Ακρόπολη και την Πλάκα, όπου μπορούν να βρουν τόννους μαρμάρων αποσπασμένων από τον Παρθενώνα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στη δόμησή τους.

Εάν επιθυμούσαν οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις να κάνουν κάτι το ουσιαστικό αντί των τηλεοπτικών «σώου» εμπρός από τις κάμερες, θα έπρεπε να δώσουν τις απαραίτητες εντολές για την εκπόνηση μελετών για την αφαίρεση των τεμαχίων των αρχαίων μαρμάρων από τους χριστιανικούς ναούς της περιοχής της Ακρόπολης, την επανατοποθέτησή τους στον Παρθενώνα και την απομάκρυνση όλων των χριστιανικών ναών από τους αρχαιολογικούς χώρους. (Το ευσεβές Υπουργείο Πολιτισμού βέβαια προτιμά να δαπανά κονδύλια -όχι για την απομάκρυνση, αλλά αντιθέτως- για τη συντήρηση τέτοιων ναών, όπως π.χ. του Ναού του Αγίου Γεωργίου στον αρχαιολογικό χώρο της Βραυρώνας, δίπλα στο ιερό της Δήμητρας, της μονής Δαφνίου επί του ναού του Δαφναίου Απόλλωνος κ.λπ.)

Όταν επί χρόνια το Ελληνικό Κράτος, η Εκκλησία και οι νεοέλληνες αφ’ ενός εμπορεύονται τα αρχαία με αρχαιοκαπήλους κι αφ’ ετέρου ακόμα και σήμερα δείχνουν τελείως απαξιωτική συμπεριφορά προς την αρχαία κληρονομιά, δεν δικαιούνται να αυτοχαρακτηρίζονται ως τα θύματα της υπόθεσης και να απαιτούν επιστροφές μαρμάρων. Ούτε νομιμοποιούνται να στηρίζονται γελοιωδώς στην βιολογική τους καταγωγή (η οποία εξ άλλου είναι αμφισβητήσιμη), για να διεκδικήσουν τους πολιτισμικούς θησαυρούς, για λογαριασμό του βαθύτατα μεσαιωνικού, θεοκρατούμενου και διεφθαρμένου κράτους τους, στο οποίο ακμάζει η τελευταία θεοκρατία της Ευρώπης.

Αφού ολοκληρωθεί η αφαίρεση των μαρμάρων από τους χριστιανικούς ναούς της γύρω από την Ακρόπολη περιοχής και η επανατοποθέτησή τους στον Παρθενώνα, τότε ενδεχομένως να νομιμοποιηθεί η Ελλάδα να ζητήσει κι από τους ξένους την επιστροφή των μαρμάρων, αρχής γενησομένης από τους γείτονες Τούρκους, από τους οποίους πρέπει να αιτηθούν τα μάρμαρα των αρχαίων Ελληνικών ναών, που αφαίρεσε ο Ιουστινιανός, προκειμένου να κτίσει την Αγία Σοφία.

Η αρχαία πόλη της Αθήνας είχε αναπτυχθεί γύρω από την Ακρόπολη, κυρίως στην περιοχή, που εκτείνεται βόρεια του λόφου. Η αίγλη τής πόλης διατηρήθηκε μέχρι τους Ρωμαϊκούς αιώνες, οπότε γνώρισε την τελευταία περίοδο της ακμής της. Κατά τον 2ο αιώνα μ.ν.χ. η Αθήνα όχι μόνο είχε ανακτήσει την αρχαία της λαμπρότητα, αλλά οδηγήθηκε σε νέα άνθηση με τις παρεμβάσεις του Ηρώδη του Αττικού και του Αδριανού, ενώ τον 4ο αιώνα είχε καταστεί και πάλι σπουδαίο εκπαιδευτικό κέντρο και φιλομαθείς νέοι από όλη την αυτοκρατορία συνέρρεαν, για να ακούσουν τις διδασκαλίες φημισμένων φιλοσόφων.

Στο νότιο κεντρικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς, όπου υπήρχε το Ωδείο του Άγρίππα, οικοδομήθηκε το Γυμνάσιον, πανεπιστημιακό συγκρότημα, που περιλάμβανε αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκη, παλαίστρα και λουτρά. Πολλά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια οικοδομήθηκαν νοτιότερα, κάτω από τον Άρειο Πάγο, όπως κι ένα ακόμα Γυμνάσιο νότια του Ωδείου του Ηρώδη του Αττικού. Επίσης επισκευάστηκαν η Βιβλιοθήκη του Αδριανού, η σκηνή του θεάτρου του Διονύσου, η Θόλος και το Μητρώο. Σε όλη αυτή την περίοδο κυριαρχούσε ο Ελληνικός χαρακτήρας κι επιβίωναν οι θεσμοί της Κλασικής Εποχής.

Μετά από διατάγματα του Θεοδοσίου άρχισαν οι καταστροφές κι οι κατεδαφίσεις των Ελληνικών αγαλμάτων, καλλιτεχνημάτων και ιερών, οι όποιες διήρκεσαν πολλούς αιώνες. Στη θέση των αρχαίων ναών ξεφύτρωσαν χριστιανικοί, ενώ παράλληλα ανεγέρθηκαν και νέοι χριστιανικοί ναοί σε άλλες θέσεις, αλλά με αρχαίο -κατά κανόνα- υλικό. Η Αθήνα από πόλη - σύμβολο της Κλασικής Αρχαιότητας μεταβλήθηκε σε περιφερειακή πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο Παρθενώνας - Παναγιά Αθηνιώτισσα κατά τον 11ο αιώνα μ.ν.χ.
[Σχέδιο Μανόλη Κορρέ (Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο)]

Στην Ακρόπολη -που μετονομάστηκε Κάστρο- μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς ο Παρθενώνας (ως ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας αρχικά και Παναγιάς της Αθηνιώτισσας αργότερα) και το Ερεχθείο (ως ναός του Σωτηρος Χριστού). Ανάμεσά τους κτίστηκε ναός της Αγίας Τριάδας, ενώ τα Προπύλαια διαμορφώθηκαν σε ναό των Αρχαγγέλων. Κατά τη μετατροπή του σε χριστιανικό ναό ο Παρθενώνας υπέστη τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία του, πολύ μεγαλύτερες κι από του Μοροζίνι, που χρησιμοποιούνται σαν άλλοθι από την ορθόδοξη προπαγάνδα στην επιχείρηση απόκρυψης των προγενέστερων εκτεταμένων χριστιανικών καταστροφών.

Ο αρχαίος κυρίως ναός αποτέλεσε το ναό της χριστιανικής βασιλικής, ενώ το δυτικό μέρος αποτέλεσε το νάρθηκα. Η ανατολική θύρα καταργήθηκε κι εκεί έγινε το ιερό. Προκειμένου να μετατραπεί σε χριστιανικό ναό ανοίχτηκαν πλευρικές είσοδοι, κατασκευάστηκε κλιμακοστάσιο στη ΝΔ γωνία του σηκού, αψίδα στην ανατολική πλευρά, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος των μετοπών των δύο προσόψεων και της βόρειας πλευράς υπέστη εκτεταμένη απολάξευση. Το ίδιο συνέβη και στα μεγαλύτερα αγάλματα του ανατολικού αετώματος, τα οποία καθαιρέθηκαν. Στη ζωοφόρο ανοίχτηκαν παράθυρα, που κατέστρεψαν αρκετά από τα γλυπτά της.

Τον 6ο αιώνα μ.ν.χ. ο Ιουστινιανός διέταξε την αφαίρεση των καλυτέρων μαρμάρων του Παρθενώνα, αλλά και άλλων σπουδαίων αρχαίων ναών, όπως των Δελφών, της Μιλήτου, της Εφέσου κ.α. και τη μεταφορά τους στην Κωνσταντινούπολη για την ανέγερση της Αγίας Σοφίας, των οποίων την επιστροφή ουδείς Ρωμηός μέχρι σήμερα διανοήθηκε να ζητήσει. Τον 11ο αιώνα στο χώρο προστέθηκε κι η κατοικία των ορθόδοξων επισκόπων.

Σε τόπους χριστιανικής λατρείας μετατράπηκαν και τα σπήλαια της Ακρόπολης, το σπήλαιο του Πάνος (Άγιος Αθανάσιος), η Κλεψύδρα (Άγιοι Απόστολοι στα Μάρμαρα) και το σπήλαιο στο χορηγικό μνημείο του Θρασύλλου (Παναγιά η Σπηλιώτισσα). Ιδρύθηκε η βασιλική του Διονυσιακού θεάτρου και η βασιλική στη θέση του Ασκληπιείου προς τιμή των Αγίων Αναργύρων, ενώ η αρχαία ιερή κρήνη μετατράπηκε σε άγιασμα. Επάνω από το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού ανεγέρθηκε η βασιλική του Αγίου Ανδρέα.

Μέσα στην κεντρική περιοχή της Αθήνας, που περιέκλειε το υστερορρωμαϊκό τείχος, μετατράπηκε σε βασιλική το λεγόμενο Αγορανομείο και σε Βαπτιστήριο το Ωρολόγιο του Κυρρήστου. Μέσα στο χώρο της Βιβλιοθήκης του Αδριανού κτίστηκε ο ναός της Μεγάλης Παναγιάς, που υπήρξε ό καθεδρικός ναός της Αθήνας, ο οποίος μετατράπηκε σε μικρότερη τρίκλιτη βασιλική στις αρχές του 6ο αιώνα. Στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού ο ναός του Ηφαίστου μετατράπηκε σε Άγιο Γεώργιο Ακαμάτη (!) κι έμεινε μάλιστα ως τέτοιος μέχρι τα μέσα του 17ο αιώνα. Κάτω από τον Άρειο Πάγο ιδρύθηκε ο ναός του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, ενώ στο λόφο των Νυμφών κατεδαφίστηκε το αρχαιότερο Ιερό του Διός στην Αττική και κτίστηκε ο ναός της Αγίας Μαρίνας.

Ο Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης στο λόφο των Μουσών (Φιλοπάππου) απέναντι από την Ακρόπολη

Ανατολικά της Ακρόπολης κτίστηκαν πέντε ναοί: στη θέση του μεταγενέστερου ναού της Αγίας Αικατερίνης, στη θέση του ναού της Σωτείρας του Λυκοδήμου, η βασιλική του Εθνικού Κήπου, η τρίκλιτη βασιλική στην βόρεια πλευρά του Ολυμπιείου (αφιερωμένη στον άγιο Νικόλαο) και ο ναός που υπήρχε νότια του Όλυμπιείου. Στον Ιλισσό, ο ιωνικού ρυθμού ναός της Αγροτέρας Αρτέμιδος μετατράπηκε σε τρίκλιτη βασιλική κι ο ναός της Δήμητρας και της Κόρης κοντά στη νότια όχθη του σε ναό της Παναγίας με την επωνυμία Παναγιά στην Πέτρα, όπου έγινε και νεκροταφείο. Νεκροταφεία δημιουργήθηκαν και γύρω από την Ακρόπολη στο χώρο του ναού του Αγίου Ανδρέα και στη βασιλική του θεάτρου του Διονύσου.

Λίγο πριν, από το μέσα του 8ου αιώνα, η Αθήνα προήχθη εκκλησιαστικά από επισκοπή σε μητρόπολη, οπότε από τότε μέχρι τον 12ο αιώνα παρατηρήθηκε νέα δραστηριότητα στον τομέα της ναοδομίας. Νέοι ναοί κτίστηκαν με την ίδια νοοτροπία και τεχνική, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος του Μαγκούτη στις βόρειες υπώρειες της Ακρόπολης, οι Άγιοι Απόστολοι του Σολάκη στην Αρχαία Αγορά, οι Άγιοι Ασώματοι του Κεραμεικού, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Καπνικαρέα, η Αγία Αικατερίνη στην Πλάκα και άλλοι, όπως η Παναγία η Γοργοεπήκοος (γνωστή ως «Μικρή Μητρόπολη» ή Άγιος Ελευθέριος). Πολλές μονές κτίσθηκαν επίσης στο περίχωρα της πόλης σε θέσεις κατεδαφισθέντων Ελληνικών ιερών, όπως της Καισαριανής (στη θέση ιερών της Δήμητρας και της Ειλειθυίας), του Δαφνίου (στη θέση ιερού του Δαφναίου Απόλλωνα) κ.ά. Στην κορυφή του Λυκαβηττού κατεδαφίστηκε ο ναός του Αγχεσμίου Διός και στη θέση του κτίστηκε ο Προφήτης Ηλίας, που αργότερα μετατράπηκε σε Άγιο Γεώργιο.

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ακριβώς κάτω από τον Παρθενώνα.
Όλη η περιοχή κάτω και γύρω από την Ακρόπολη είναι γεμάτη
χριστιανικούς ναούς κτισμένους με αρχαία υλικά.

Παρά την εφαρμογή του νέου πολεοδομικού σχεδίου της πόλης τον ιθ΄ αι. οι Βαυαροί με τους Ρωμιούς σεβάστηκαν το αλλότρια βυζαντινά κτίσματα, κι αντί να τα απομακρύνουν προτίμησαν να τα σώσουν προβαίνοντας σε αλλαγές και παρεμβάσεις του σχεδίου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των Εισοδίων της Θεοτόκου (Καπνικαρέας), η οποία παρέμεινε στη μέση και χώρισε τον δρόμο στα δύο, τη σημερινή οδό Ερμού. (Στη σύγχρονη Ελλάδα ξεναγός εξηγούσε σε ξένους, ότι ο ναός της Καπνικαρέας είναι πολύ καλά κτισμένος με χρήση άριστου υλικού, μεταφερμένου ειδικά, ακόμα κι από την Ακρόπολη!)

Σε ελάχιστες μόνον πολύ προκλητικές περιπτώσεις κι υστέρα από τις έντονες πιέσεις των ξένων αρχαιολογικών σχολών απομακρύνθηκαν ορισμένοι μόνο χριστιανικοί ναοί, για τη διενέργεια αρχαιολογικών ανασκαφών και την ανάδειξη των προγενέστερων αρχαίων κτισμάτων.

Μεταμόρφωση του Σωτήρος (Κοττάκη) στην Πλάκα.
Ένας από τους πολλούς γύρω από την Ακρόπολη χριστιανικούς
ναούς, που έχει κτιστεί με αρχαία μάρμαρα.

Επί αιώνες οι χριστιανοί κατέστρεφαν τον Παρθενώνα κι έκτιζαν με τα μάρμαρά του τις πάμπολλες χριστιανικές εκκλησίες, που υπάρχουν γύρω από τον Ιερό Βράχο. Ένας απλός περίπατος στους χώρους γύρω από την Ακρόπολη είναι αρκετός, προκειμένου να διακρίνει με τα ίδια του τα μάτια κι ο κάθε μή ειδικός επισκέπτης τα αρχαία μάρμαρα, που είναι ενσωματωμένα στο πλήθος των χριστιανικών ναών, που βρίσκονται εντός των αρχαιολογικών χώρων κάτω ακριβώς από την Ακρόπολη (Θέατρο Διονύσου, Αρχαία Αγορά κ.λπ.), αλλά και σε όλη την περιοχή της Πλάκας.

ΠΗΓΗ:

Καταστροφές Ελληνικών Ιερών - Μέρος 1ο

Η διαταγή των χριστιανών βυζαντινών αυτοκρατόρων ήταν ρητή: «ες έδαφος φέρειν» κι από τότε (4ος αιώνας μκχ) και για πολλούς αιώνες μανιασμένα πλήθη ρασοφόρων ισοπέδωναν οτιδήποτε θύμιζε τον ωραιότερο Πολιτισμό, που γεννήθηκε ποτέ στη Γη.

Βασικός τους στόχος ήταν η Ελλάδα και οι ναοί της. Γκρέμισαν κι ισοπέδωσαν όσους ελληνικούς ναούς τους επέτρεπαν οι ελάχιστες μεσαιωνικές τεχνικές τους γνώσεις και στη θέση τους έκτισαν χριστιανικούς. Ολόκληρες πόλεις έχασαν την ελληνική φυσιογνωμία τους κι απέκτησαν μορφή βυζαντινότροπη. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επί χιλιετίες κατοικούμενη Θεσσαλονίκη, στην οποία δεν υπάρχει ούτε για δείγμα κατάλοιπο κάποιου αρχαίου Ελληνικού ναού αντιθέτως όμως, υπάρχουν πάμπολλοι χριστιανικοί ναοί.

Για όσους ναούς δεν είχαν τις δυνατότητες να γκρεμίσουν, τους κατέστρεφαν μερικώς -όσο μπορούσαν- και τους μετέτρεπαν σε χριστιανικούς. Ούτε ο Παρθενώνας διέφυγε του μίσους τους, ο οποίος μετετράπη σε ...Παναγιά Αθηνιώτισσα.

Σκοπός μου, με όλα τα στοιχεία που θα παρουσιάζονται από την ενότητα αυτή, είναι η αφύπνιση των σε πνευματική αφασία κι εθνικό κώμα ευρισκομένων νεοελλήνων.

Συνοπτική περιγραφή Εγκλημάτων Χριστιανισμού κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Μέρος 7ο

ΣΚΕΨΕΙΣ και ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ


Όπως είδαμε στον εξαιρετικά περιληπτικό χρονολογικό πίνακα, η χριστιανική θρησκεία αντιμετώπισε με μεγάλο μίσος το ελεύθερο Ελληνικό Πνεύμα, για έναν απλό λόγο: βασιζόμενη στην αρχή του «πίστευε και μη ερεύνα» θεωρεί οτιδήποτε πέραν της δικής της ιδεολογίας είναι «σατανικό» και καταδικαστέο σε θάνατο. Η «ιερά εξέταση» σταμάτησε δια νόμου μόλις το 1850 μ.ν.χ.

Κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο για τους Έλληνες, που είχαν έμφυτα τα στοιχεία της αναζήτησης και του προβληματισμού. Ήταν επομένως απειλή για τους εκφραστές της θρησκείας της «αγάπης». Με δικαιολογία λοιπόν τον εκχριστιανισμό τους, κατέστρεψαν έναν πολιτισμό ανώτερο από κάθε άποψη. Έναν πολιτισμό, που έθεσε τις βάσεις της επιστημονικής σκέψης, της καλλιτεχνικής αναζήτησης και ενός ιδεώδους που δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να είναι ζώο με προκαθορισμένη μοίρα, αλλά ένα ον νοήμον, ικανό να εξελιχθεί ελεύθερα και να μεγαλουργήσει, χωρίς το φόβο κανενός εξωσυμπαντικού «θεού».

Τα δοθέντα στοιχεία αφορούν αποκλειστικά τους Έλληνες και τους υπόλοιπους λαούς της ανατολικής αυτοκρατορίας (Nova Roma του Boσπόρου) και δεν περιλαμβάνουν τις σφαγές και τις καταστροφές που υπέστησαν από την χριστιανική εξουσία άλλοι λαοί όπως οι Κέλτες, οι Ρωμαίοι και λοιποί δυτικοί.

Για το τέλος αυτής της σύντομης αναφοράς στα εγκλήματα των Χριστιανών κράτησα κάποιες σκέψεις μου που σχετίζονται με τα συμπεράσματα που έβγαλα μελετώντας το κομμάτι αυτό της ιστορίας. Συμπεράσματα στα οποία πιστεύω -ύστερα από την μελέτη της ανωτέρω καταγραφής- θα καταλήξουν και όλοι όσοι ακόμα ασκούν την λειτουργία της σκέψης και διαθέτουν ακόμα κριτικό μυαλό και πνεύμα (κάτι που στην σημερινή Ελλάδα των μπουζουκιών και του χρηματιστηρίου σπανίζει).

Μελετώντας λοιπόν την ιστορική αυτή περίοδο ο αναγνώστης θα συνειδητοποιήσει πως η καταστροφή των Ελληνικών ιερών, των επιστημονικών βιβλίων και η ανελέητη σφαγή των Ελλήνων από τους αυτοκράτορες της Nova Roma και τους Χριστιανούς δεν ήταν απλά ένα ατυχές επεισόδιο της ιστορίας αλλά μια μελετημένη και προσχεδιασμένη εθνοκτονία του Ελληνικού πολιτισμού καθώς και οτιδήποτε αντίθετου ή και διαφορετικού με τα Ιουδαιοχριστιανικά πρότυπα. Τα χρόνια στα οποία αναφερθήκαμε δεν έγινε απλά ένα πέρασμα από την αρχαία θρησκεία στην νέα με κάποιες παρεκτροπές από κάποιους θερμόαιμους όπως μας δικαιολογούνται ακόμα και σήμερα διάφοροι όψιμοι λάτρεις του Βυζαντινού “πολιτισμού”. Αλλά η σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση αυτού που ύστερα από τόσους αιώνες, ύστερα από τόσες καταστροφές ακόμα λάμπει και οδηγεί τα φωτισμένα πνεύματα της ανθρωπότητας, η πολύπλευρη, φιλελεύθερη και δημιουργική ελληνική σκέψη. Ίσως πολλοί αναρωτηθούν για πιο λόγο οι χριστιανοί έδειξαν τέτοια μανία και τέτοιο μένος εναντίον του ελληνικού στοιχείου στο σύνολο του.

Η απάντηση είναι συνάμα απλή αλλά και τρομερή. Ο χριστιανισμός όπως διαμορφώθηκε από τον Σαούλ (ελληνιστί Παύλος) δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από μία αίρεση του Ιουδαϊσμού. Μοιράζεται με αυτόν (τον Ιουδαϊσμό) τις ίδιες αρχές τις ίδιες αξίες και στηρίχθηκε στα ίδια θεμέλια με αυτόν. Αυτό με λίγα λόγια σημαίνει πως όπως και ο Ιουδαϊσμός ο Χριστιανισμός αποτελεί μια εξ’ αποκαλύψεως θρησκεία με ιερά, ¨θεόπνευστα¨ κείμενα και δόγμα. Είναι πάγια αντίληψη του χριστιανισμού πως οτιδήποτε πέρα από το αυστηρά οροθετημένο δόγμα του είναι όχι απλά λανθασμένο αλλά και σατανικό, διαβολικό και αιρετικό. Οι Ιουδαιογενής θρησκείες και στην περίπτωση μας ο Χριστιανισμός δεν αποδέχονται κανένα άλλο μονοπάτι εξέλιξης ή αν θέλετε ΄σωτηρίας΄ πέρα από το δικό τους και ταυτόχρονα θεωρούν θεάρεστο αλλά και φιλεύσπλαχνο (για τις ψυχές των αλλόπιστων) έργο τον προσηλυτισμό αλλά και την επιβολή της δικιάς τους κοσμοθεωρίας. Έχοντας κατά νου αυτό ας κοιτάξουμε τώρα τα βαθύτερα αίτια του ανελέητου κυνηγητού του ελληνικού στοιχείου από τους χριστιανούς της εποχής.

Με την υιοθέτηση του χριστιανισμού ως θρησκεία της αυτοκρατορίας το Χριστιανικό δόγμα βρήκε απέναντι του τον μη-δογματικό φιλελεύθερο και με απόλυτο σεβασμό στις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες του καθενός Ελληνικό Κόσμο. Βρέθηκε αντιμέτωπο με την ελληνική Παρρησία και την εξελικτική δημιουργική και επιστημονική σκέψη, μια σκέψη που δεν δεχόταν ουρανοκατέβατες αλήθειες ούτε δόγματα ούτε φράσεις όπως το περίφημο “πίστευε και μη ερεύνα”. Η σύγκρουση λοιπόν ήταν κάτι παραπάνω από αναπόφευκτη.

Η καταγραφή αυτή που έχει δοθεί μπορεί μεν να αναφέρεται στην περίοδο μεταξύ του 324 και του 860 (536 έτη!), όπου έγινε και το μεγαλύτερο μέρος των διωγμών και εγκλημάτων κατά των Ελλήνων και του ελληνικού πνεύματος, οι σποραδικές όμως καταστροφές και διώξεις του Ελληνικού πολιτισμού συνεχίστηκαν (το 1729 μ.ν.χ. ο Γάλλος αβάς Φουρμόν κατέστρεψε εκ θεμελίων την αρχαία Σπάρτη, την Τροιζήνα και την Ερμιόνη) και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Φυσικά τίποτα και ποτέ δε δημοσιοποιείται και κανείς ασφαλώς δεν τιμωρείται για τις πράξεις αυτές. Όπως πάντα, άλλωστε, αφού αρωγός των βαρβαρικών αυτών ενεργειών είναι, τις περισσότερες φορές, ο κρατικός μηχανισμός, δια των υπουργείων του και άλλων οργανισμών.

Για του λόγου το ασφαλές, αναφέρω μόνο το υπουργείο «Πολιτισμού», το οποίο ελέγχει κατά το δοκούν τις αρχαιολογικές ανασκαφές, αλλά και το υπουργείο «α-Παιδείας» που εντελώς απροκάλυπτα έχει ως συμπλήρωμα του τίτλου του «και Θρησκευμάτων»! Ερωτώ κάθε νοήμονα πολίτη αυτού του τόπου που λέγεται Ελλάδα και που έχει στο κρανίο του έστω μερικά ίχνη φαιάς ουσίας, πώς ανέχεται ακόμη να τον «δουλεύουν» έτσι άγρια και ξεδιάντροπα από κοινού Πολιτεία και «εκκλησία»;

Μετά από όλα αυτά που έχουν αναρτηθεί καταλαβαίνει κανείς την αγανάκτηση που ένιωσαν αρκετοί Έλληνες βλέποντας Χριστιανό Ιερέα να κάνει αγιασμό στο νέο μουσείο της Ακρόπολης!!!!!

Συνοπτική περιγραφή Εγκλημάτων Χριστιανισμού κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Μέρος 6ο

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 9ο ΑΙΩΝΑ μ.ν.χ.

804 μ.ν.χ.
Ο πατριάρχης Κων/πολης Ταράσιος αποπειράται να εκχριστιανίσει τους τελευταίους Έλληνες της αυτοκρατορίας, τους κατοίκους της Μέσα Μάνης, αλλά συναντάει σθεναρή αντίσταση.

850-860 μ.ν.χ.
Αυτό που δεν κατάφερε ο Ταράσιος πέτυχε με τη φωτιά και το σπαθί ο Αρμένιος προσηλυτιστής και «άγιος» «Νίκων ο μετανοείτε». Ο Νίκων έχτισε τις πόρτες των εκκλησιών πολύ χαμηλές, ώστε όταν εισέρχονταν μέσα οι «νεοφώτιστοι» Λάκωνες να σκύβουν το κεφάλι τους. Έτσι στα μέσα του 9ου αιώνα παύει και η τελευταία λατρεία Ελλήνων θεών στην ίδια τη χώρα που γεννήθηκε.

Συνοπτική περιγραφή Εγκλημάτων Χριστιανισμού κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Μέρος 5ο

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 8ο ΑΙΩΝΑ μ.ν.χ.

Κατά την διάρκεια αυτών των ετών 700 - 799 μ.ν.χ. πολύ λίγα πράγματα είναι καταγεγραμμένα από την δράση των εγκληματιών Μοναχών και Ιερέων του Χριστιανισμού. Η πατρώα Θρησκεία είχε περιοριστεί σε μέρη που δεν ήταν εύκολο να έχουν την πρόσβαση όλοι αυτοί οι εγκληματίες και εκπρόσωποι της Αγάπης του Γιαχβέ.

Οι αντι-παγανιστικοί νόμοι και ειδικά η επιβολή του θεσμού του Νονού είχε σαν αποτέλεσμα ο Έλληνας να μην μπορεί να αποδώσει τις τιμές που έπρεπε στους πατρώους αλλά του επιβαλλόταν η συνεχείς απόδοση λατρείας στον Εβραίο Γιαχβέ και τον δήθεν υιό του τον Γιεσούα.

Συνοπτική περιγραφή Εγκλημάτων Χριστιανισμού κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Μέρος 4ο

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 7ο ΑΙΩΝΑ μ.ν.χ.

600-602 μ.ν.χ.
Συνεχίζονται οι διωγμοί του αυτοκράτορα Μαυρίκιου κατά των εθνικών που απόμειναν στην αυτοκρατορία. Οι χριστιανοί εκτελούν, βασανίζουν, καίνε, σταυρώνουν οποιονδήποτε είναι ύποπτος για μη Χριστιανική λατρεία.

602 μ.ν.χ.
Με το θάνατο του Μαυρίκιου ξεσπά «εμφύλια διαμάχη» στους κόλπους της αυτοκρατορίας. Οι όχλοι της Κιλικίας, Μ. Ασίας, Παλαιστίνης, Θεσσαλονίκης, των Βαλκανικών επαρχιών και αυτής της πρωτεύουσας αλληλοσκοτώνονται. Είναι μια εποχή παραλογισμού και σχιζοφρένειας, όπως κάθε εποχή που ακολουθεί μετά από λοιμούς και επιδημίες.

692 μ.ν.χ.
Λαμβάνει χώρα η Πενθέκτη σύνοδος. Σ’ αυτήν, η ίδια η ηγεσία του χριστιανισμού παραδέχεται πως παρά τις πολύχρονες (4 αιώνες διωγμών) προσπάθειές τους υπάρχουν ακόμα ελληνικά και άλλων εθνών κατάλοιπα. Έτσι, αποφασίζεται η απαγόρευση όσων από τις γιορτές συνεχίζουν ακόμα σε σκόρπια μέρη της αυτοκρατορίας όπως τα Βρουμάλια, τα Ανθεστήρια, τα Βοτά και οι διονυσιακές και άλλες εορτές.

Συνοπτική περιγραφή Εγκλημάτων Χριστιανισμού κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Μέρος 3ο

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 6ο ΑΙΩΝΑ μ.ν.χ.

515 μ.ν.χ.
Ο αυτοκράτορας Αναστάσιος με ειδωλοφάγους μοναχούς και στρατό ισοπεδώνει το ναό του θεού Θεανδρίτου στη Ζοάρα της Αραβίας, καθώς και δεκάδες άλλα ιερά. Οι μη Χριστιανοί της περιοχής εκτελούνται. Στα χρόνια του Αναστάσιου, γίνεται υποχρεωτικό το βάπτισμα.

528 μ.ν.χ.
Ο κορυφαίος ανθέλληνας Γιουτπράβδα (Ιουστινιανός), καταργεί τους Ολυμπιακούς αγώνες. Στις μέρες του εκδηλώνεται η περίφημη στάση του Νίκα. Οι δύο μεγάλες φατρίες του ιππόδρομου, οι Πράσινοι και οι Βένετοι, επιζητούσαν την παύση κάθε είδους διωγμού για θρησκευτικούς και λατρευτικούς λόγους. Με την αρχή της εξέγερσης πυρπόλησαν τις φυλακές, για να ελευθερώσουν τους κρατούμενους μη Χριστιανούς. Έπειτα έκαψαν τη «χαλκή πύλη» του παλατιού και την Αγία Σοφία. O αυτοκρατορικός στρατός, σε συνεργασία με το βαρβαρικό φύλο των (χριστιανών) Έρουλων, πνίγει την εξέγερση των Ελλήνων στο αίμα. 40.000 νεκροί αρχικά και εν συνεχεία γκρέμισμα ελληνικών ναών και κλείσιμο φιλοσοφικών σχολών. Η τελευταία ελπίδα του ελληνισμού είχε χαθεί. Ο Ιουστινιανός επιβάλλει ποινές θανάτου δια σταύρωσης, πυρός και βασανιστηρίων στους «εκ τους των ανοσίων και μυσαρών Ελλήνων κατεχομένους πλάνης». Συντάσσει τον «Ιουστινιάνειο κώδικα», μνημείο ανθελληνικού παροξυσμού.

529 μ.ν.χ.
Ο Ιουστινιανός κλείνει τη φιλοσοφική σχολή των Αθηνών και δημεύει την περιουσία της. Οι τελευταίοι διδάσκαλοι κυνηγημένοι, βρίσκουν καταφύγιο στην αυλή του λάτρη του ελληνικού πολιτισμού Πέρση βασιλιά Χοσρόη.

532-546 μ.ν.χ.
Ο μονοφυσίτης μοναχός Ιωάννης Ασιακός μαζί με οπαδούς του περιδιαβαίνουν τη Μ. Ασία και διαλύουν ό,τι απομένει από τις διάφορες λατρείες. Για τη δράση του ο Ιουστινιανός τον ονομάζει «επίσημο αυτοκρατορικό προσηλυτιστή». Στην Κωνσταντινούπολη φυλακίζονται, βασανίζονται και εκτελούνται γραμματικοί, ρήτορες, νομικοί και λόγιοι με την κατηγορία πως είναι «Έλληνες».

556 μ.ν.χ.
Ο επίσκοπος Αμάνθιος στέλνεται από τον Ιουστινιανό στην Αντιόχεια για να εξοντώσει όλους τους εναπομείναντες εθνικούς της πόλης και να καταστρέψει τις κρυφές ιδιωτικές τους βιβλιοθήκες με την «ανόσια» γνώση των Ελλήνων.

562 μ.ν.χ.
Νέος διωγμός των Ελλήνων στην Αθήνα, Παλμήρα και Κωνσταντινούπολη. Ο χρονικογράφος Ι. Μαλάλας στο έργο του «Χρονογραφία» γράφει χαρακτηριστικά: «Έλληνες πιάστηκαν και διαπομπεύτηκαν μέσα στην Κωνσταντινούπολη ταυτόχρονα με το κάψιμο όσων ελληνικών βιβλίων βρέθηκαν σε ιδιωτικές συλλογές».

578-582 μ.ν.χ.
Ο αυτοκράτορας Τιβέριος, συνεχίζει το «θεάρεστο» έργο των προκατόχων του. Εκατοντάδες Ελληνες και μη Χριστιανοί εκτελούνται, παλουκώνονται, αποκεφαλίζονται και σταυρώνονται. Ο ύπαρχος Ανατολής Ανατόλιος ρίχνεται στα λιοντάρια με την κατηγορία της λατρείας του Δία.

582-599 μ.ν.χ.
Ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος εξαπολύει νέους διωγμούς κατά των Ελλήνων θρησκευτών που απόμειναν στην αυτοκρατορία. Οι χριστιανοί εκτελούν, βασανίζουν, καίνε, σταυρώνουν οποιονδήποτε είναι ύποπτος για Ελληνική λατρεία.